Martijn's Art: de geschiedenis
Martijn’s Art is niet ontstaan uit een plan, maar uit een fluistering. Sommige ideeën willen meteen de wereld in. Andere ideeën blijven zachtjes in mij aanwezig. Die zachte aanwezigheid vormt de kern van de geschiedenis van Martijn’s Art. Een groei die zich over jaren heeft uitgespreid. In stilte, in licht en in ritme.
2020: het begin in stilte
In 2020, midden in een periode van overprikkeling begon ik met tekenen. Niet als project of ambitie, maar als rustpunt. Tekenen werd een plek waar ik kon ademen en mezelf kon blijven. Zonder verwachtingen of druk. Op 10 juni maakte ik mijn allereerste tekening. Een klein stil moment dat later het begin bleek van mijn hele creatieve reis.
2021; oefenen, ontdekken & ritme vinden
In 2021 stond alles in het teken van oefenen. Ik verkende tekentechnieken, leerde Procreate kennen en vond langzaam een ritme. Ik was nog niet bezig met zichtbaarheid, maar ik was vooral aan het groeien. Laag voor laag.
2022: de eerste voorzichtige stijlpatronen
In 2022 begonnen de eerste voorzichtige stijlpatronen zichtbaar te worden. Terwijl ik verder oefende en mijn ritme vond, verschenen er kleine herhalingen in kleur, licht en compositie. Het was nog pril, maar het voelde alsof mijn hand en mijn gevoel elkaar steeds beter begonnen te vinden. Op 19 december zette ik voor mij een grote stap. Ik werd lid van een Facebook groep waar mede‑kunstenaars hun werk delen. Daar publiceerde ik mijn eerste serie kunstwerken en de reacties waren overweldigend. Voor het eerst voelde ik dat mijn beelden iets konden raken buiten mijn eigen wereld. Dat moment gaf me vertrouwen en een stille bevestiging dat ik op de goede weg was.
2023: verbinding en groei
2023 werd het jaar waarin mijn kunst zich begon te openen. Na het deken van mijn eerste serie kunstwerken in december 2022 vond ik waardering en het vertrouwen om verder te groeien. Ik zocht verbinding met andere kunstenaars op social media waardoor mijn ontwikkeling zichtbaarder werd. Technisch zette ik grote stappen, terwijl ik tegelijk helder zag waar ik nog wilde verbeteren. Mijn tekeningen bewogen mee met de seizoenen en richtten zich vooral op landschappen. Tekenen bracht mij rust en verbinding. Het werd een brug naar een nieuwe fase: een jaar van delen, groeien en verder openen.
2024: verschuiving die alles veranderde
In het voorjaar van 2024 maakte ik een landschap in warm licht dat voelde als een plek waar ik doorheen kon lopen. Dat moment veranderde iets. Mijn kunst werd geen afbeelding meer, maar een wereld. In het najaar ontstond de herfstkaars, een werk met diepe emotionele betekenis. Het werd een kantelpunt in hoe ik naar mijn kunst keek. Ik voelde dat mijn werk niet alleen iets is wat ik maak, maar iets dat mij draagt.
2026: het jaar van ontwaken
In 2026 werd Martijn’s Art geen project meer, maar een plek. Tijdens het ontwikkelen van de huisstijl voelde ik hoe licht, rust en ruimte samenkwamen. De eerste zonnestralen bepaalden de sfeer. Zacht, open en ademend. Het kunstwerk aan de ronde tafel ontstond als een kunstwerk dat meer was dan een beeld. Het bracht De Ronde Tafel Krant tot leven. Mijn kunst bestaat uit warmte, rust en licht.
2025: naam & kantelpunt zichtbaarheid
Eind februari kwam de naam Martijn’s Art ineens in mij op. Het voelde niet alsof ik de naam bedacht, maar alsof de naam mij vond. Mijn kunst had inmiddels een eigen adem, een eigen wereld en die wereld had een naam nodig die klopte. in december besloot ik om één kunstwerk per keer te delen. Geen strategie en geen druk meer. Alleen één beeld, één moment en één ademhaling. De mensen zagen het. Het was niet mijn beperking en niet het verhaal eromheen. Het was de sfeer, het licht en de rust. De reacties gaven mij warmte en erkenning. Het was het moment waarop ik voelde dat ik veranderd was als kunstenaar en dat mijn werk nu een verhaal droeg dat ik zelf ook kon volgen.
