Martijn's Art: het verhaal
Martijn’s Art is ontstaan uit een stille beweging. Een lijn op papier en een moment van licht aan de ronde tafel. Vanuit die eerste kleine stap groeide een plek waar mijn werk zijn eigen ritme mocht vinden. Een verhaal dat zich langzaam ontvouwt. Gedragen door seizoenen, aandacht en eenvoud.
Wanneer een idee wacht totdat ik er klaar voor ben
Sommige ideeën dienen zich niet aan als plannen, maar als fluisteringen. Andere ideeën blijven zachtjes in mij aanwezig als een fluistering die pas vorm krijgt wanneer ik er zelf klaar voor ben. Martijn’s Art was zo’n idee. Aanwezig, maar nog zonder vorm. Jarenlang was mijn kunst vooral een plek om te ademen en een rustige ruimte waar ik kon landen wanneer alles te veel werd.
De drempel van gezien worden
Wat mij tegenhield was niet de inspiratie, maar kwetsbaarheid. Door mijn visuele beperking voelde zichtbaarheid dubbel. Ik was niet bang dat niemand zou kijken, maar ik was bang dat mensen wél zouden kijken. Ik wilde dat mijn kunst gezien werd om haar sfeer en niet om mijn beperking. En zolang die angst groter was dan mijn vertrouwen, kon het idee van Martijn’s Art nog niet landen.
Een jaar van groei in stilte
In plaats van te forceren, koos ik voor rust. Ik liet het idee los. Niet uit opgave, maar uit wijsheid. In dat stille jaar groeide er in mij iets langzaam en zacht van binnenuit. Langzaam ontstond er ruimte en langzaam ontstond er stevigheid. Langzaam ontstond er een stijl. In 2024 maakte ik een tekening die anders voelde dan alles ervoor: een landschap dat ademde. Het was alsof ik erdoorheen liep. Dat moment werd een kantelpunt in mijn kunstenaarschap.
Het kantelpunt
Begin december 2025 besloot ik om één kunstwerk per keer delen. Geen series meer, geen strategie en geen druk meer. Gewoon één beeld, één moment en één ademhaling. En de mensen zagen het. Niet mijn beperking en ook niet mijn kwetsbaarheid. Maar mijn licht, mijn rust en mijn sfeer. Die erkenning voelde als een zacht licht dat terugkaatste wat ik zelf al voelde groeien.
Wie ik nu ben als kunstenaar
Soms wacht een idee tot ik er klaar voor ben. Tot ik de rust heb gevonden. Tot ik de kracht heb gevoeld. Tot ik weet wie ik ben als maker. Nu ik dat weet, kan Martijn’s Art eindelijk ademen.